estrellademar.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Aan mama

    Hallo mama,

    Vijf weken ben je al weg. Het lijkt langer en toch ook weer niet. Raar is dat.

    Weggetoverd zo voelde het. En nog steeds. Ik geloof dat ik nog steeds niet kan geloven dat je er niet meer bent.

    Het was ook raar om je dood te zien. Je handen........zo wit. Ik wil er niet meer aan denken. Liever denk ik aan je, al zwaaiend, met een handkus voor J. Wist je echt dat je nooit meer wakker zou worden? Ik denk het niet. Misschien maar beter ook.

    We zouden met vakantie mam, maar het liep anders. Het voelde al onwerkelijk om alle spullen in te pakken. En toch pakte ik alles in. Want we zouden gaan, en desnoods teruggaan mocht het fout aflopen met jou. 

    In plaats van Duitsland werd het een weekje op een camping in de buurt van jou. De camping waar we vorig jaar ook waren. Waar J lekker kon helpen met de koeien. Vrijdag 13 juli bracht toch nog een beetje mazzel mee. Voor ons dan. Omdat we daar terecht konden, last minute. 

    Er is bij je gewaakt mam, door E en door AJ. Hoe lief! Ik heb ook nog een tijdje bij je kunnen zitten op zondag toen je in slaap was. Weet je dat er zomaar een kussen achter mij omviel? Ik schrok me wezenloos, kippenvel all over. Die maandag, 16 juli, ben je definitief gegaan mam. Verwacht maar toch een super verdrietig moment. Dat uitgerekend jij als eerste van ons gezin weg bent gevallen, dat hadden we nooit kunnen vermoeden. Maar het gebeurde toch. Ik vind het moedig van je, heel erg moedig, dat je de laatste 1,5 jaar zo hebt kunnen leven. Dat je van alles hebt ondergaan. Ongewild dat weet ik zeker. Er is geen pet groot genoeg om voor je af te nemen, wat mij betreft. Diep respect mam voor je, echt wel. Na je dood hadden we, E, AJ, papa en ik, intensieve dagen met elkaar over allerlei dingen die dan horen bij....doodgaan. Niet leuk maar we hadden veel steun aan elkaar. Je hebt het nooit geweten maar in de tijd na je hersenbloeding hebben we het best wel moeilijk gehad onderling. Ik trok meer naar AJ toe en AJ meer naar mij. We hadden allebei moeite met E. En E met ons. We werden geconfronteerd met elkaars verschillen. Meer dan ooit. We dreigden bijna uit elkaar te vallen mam. Niet te geloven toch? Gelukkig kwam het moment van besef: we willen elkaar niet verliezen, we moeten samen sterk blijven. En daarom elkaars verschillen accepteren. Dat is wel gelukt. Je kunt trots zijn op ons. 

    De crematiedienst was verdrietig maar ook mooi. Mooi om R te horen over jou. Mooi om herinneringen aan jou te horen. Papa had hele mooie muziek uitgezocht. En na afloop hadden we gebak en koffie. Iets lekkers bij de koffie dus. Zoals jij dat altijd graag voor ons wilde: koffie drinken met iets lekkers erbij. Het was heel erg mooi weer die dag. En de omgeving.....prachtig. Ik was er nog nooit geweest. Jij wel. Echt mooi mam. Nu ik erover nadenk begin ik te begrijpen waarom papa wil dat je daar uitgestrooid wordt. Dat moment komt nog. Hopelijk is het dan ook mooi weer. Kun jij dat niet regelen mam, daarboven?

    Na de dienst is ieder zijns weegs gegaan zoals dat heet. Ook raar na zo'n intensief moment. Best wel. Maar zo gaat dat. Het leven gaat door. Een cliche maar heel erg waar.

    Die zaterdag, 21 juli, ben ik met J naar Frankrijk afgereisd. In alle rust. Van binnen dan. Ik had zoiets van: ik zie wel hoe ver (of niet ver) ik kom. En die houding bracht ons uiteindelijk laat op de avond op de plek van bestemming. De camping was leuk, J vond het geweldig om in een caravan te slapen. Met voortent. Nooit geweten dat een voortent zo heet kon worden trouwens. Rustig was het in het begin en dat maakte dat J en ik gingen badmintonnen met elkaar. En jeu de boulen. Gezellig! Maar op de 3e dag had J een vriendinnetje van 5 jaar oud. Ondanks het leeftijdverschil matchte dat heel goed. We zijn hier een week gebleven. En daarna zijn we nog een week op een andere camping geweest, meer zuidelijk. Daar was het nog leuker. Met veel vriendinnetjes voor J. Maar samen zijn we ook op pad geweest. Naar de grotten. Mooi mam! Ik moest aan je denken ook toen we daar waren. En we hebben gekanood. Superleuk! Nog 2 steden bezocht en ja, zo'n week is dan toch wel snel voorbij. Wat jij altijd zei (de vakantie nog zo lang mogelijk rekken op de terugweg)....dat lukt mij niet. Gas erop en na 15 uur rijden waren we weer thuis. Kapot (ik dan) maar dat was na een paar dagen weer over. Eh nee mam, dat gaan we niet meer zo doen. Je hebt gelijk, rekken is beter. In ieder geval voor mijn rug. Trouwens, volgend jaar ga ik het so wie so anders doen met de vakantie. Want ik en thuis....dat matcht niet zo. Twee weken thuis mam, wat een ramp! Dat had ik helemaal verkeerd bekeken. Bleek. Voor mezelf dan. Want J was blij, lekker spelen met vriendinnetjes, die was ook helemaal niet te porren voor nog een weekje ergens naar toe. En ik eigenlijk wel. 

    Afijn, volgend jaar.....dat is nog ver weg. Stiekem geloof ik dat je ons behoed hebt voor een week Duitsland. Raar he. En dat jij het was die ervoor zorgde dat toen het zo ging regenen, onze was werd binnengehaald en de voortent werd dichtgeritst op de eerste camping. En dat jij het ook was die regelde dat onze nummerplaat (die van de auto was gevallen) toch weer bij ons terechtkwam. 

    Ik heb me afgevraagd waar je nu bent, waar ik je zou kunnen vinden.

    In de liefde?

    Ja, ik denk het.

    Love is all we are.

     

    Love you mama xxxxxxxxxxxxxxxxx
     





    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl