estrellademar.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Er ging van alles mis

    Zaterdag 1 april. het was geen grappige dag.

    Ik was onderweg naar mijn ouders. In verband met de planning (wie wanneer waar op bezoek) belde ik mijn zus. Ze was nog bij mam en ik hoorde aan haar stem dat het niet goed uitkwam dat ik belde. Ze belde me daarna terug. Toevallig had ik net de auto stilgezet bij het tankstation. We hingen zeker een kwartier aan de telefoon. Mijn zus was die ochtend vroeger dan gepland naar het verpleeghuis gegaan. en dat was maar goed ook. Toen ze bij mam kwam lag die te shaken in bed, zweet over het hele lichaam. Niet om aan te zien. Wat bleek? de catheter was verstopt geraakt. Ze had niet kunnen bellen, niet kunnen roepen en heeft daar zeker tijden gelegen zonder hulp doordat toevallig die ochtend ze later dan normaal bij mam kwamen om te verzorgen. Mijn zus was in alle staten. Na alle ellende in het zkh waar het ook niet altijd goed liep, nu dit weer. Men! Zo zielig echt wel. 

    Toen ik weer wegreed van het tankstation belandde ik in de file. Ongeluk, 20 minuten vertraging. Ik ging daarom niet eerst paastakken kopen zoals ik van plan was maar ik ging meteen door naar het verpleeghuis.

    Het was even zoeken maar ik vond haar kamer. Dat viel tegen. Ik weet niet wat ik had verwacht maar dit was eh deprimerend. Een witte kamer, beetje rommelig met dekens, spullen voor mijn moeder die ze nodig heeft en dus absoluut niet gezellig. Ik kreeg de neiging om op te gaan ruimen hahaha, maar ja, waar moest het dan naar toe? Het was fijn om mama weer te zien. Ik ben zo'n 3 kwartier gebleven en ben toen mijn vader op gaan halen. Nou, die zat er duidelijk beter bij in het bejaardentehuis waar hij sinds maandag 27 maart is. Het bevalt hem goed. Maar voordat ik naar hem ging schoot ik snel een winkel in voor paastakken. Nep voor de zekerheid ivm eventuele allergie. Bij papa een kopje thee gedronken en toen samen met hem naar het verpleeghuis.

    En toen werd het niet grappig vanwege de krukjes naast het bed. Wie denkt er nou na over zo'n krukje?! Ik niet, ik kan er zelf prima op zitten. En mijn vader ook. In eerste instantie. Want hij had al op het zwarte krukje gezeten naast het bed. Maar toen moesten we even opzij (de reden daarvan weet ik niet meer, ik denk vanwege voeding of mondverzorging bij mijn moeder). Hoe dan ook, we stonden even iets bij het bed vandaan toen de verpleegster vroeg of we wat wilden drinken. Goed plan! Ik liep met haar mee. Ze liet me zien waar ik wat kon halen. Dus zogezegd zo gedaan. Het duurde even omdat ik eerst heet water moest koken in de waterkoker voor thee. Eigenlijk duurde het me te lang en ik dacht erover om eerst even terug te gaan met het sapje voor mijn vader maar deed dat niet. Ik vond theezakjes, maakte thee en liep daarna met twee mokken terug naar de kamer van mijn moeder. Daar vond ik mijn vader, ondersteund door 3 verpleegkundigen. Tjemig, wat is hier aan de hand? Flauwgevallen? Maar nee, dat was het niet. Mijn vader was aan de andere kant van het bed op het krukje gaan zitten, was te ver met zijn billen naar achtergeschoven en toen met kruk en al achterover geklapt en op zijn hoofd terecht gekomen. Mijn moeder kon niet bellen en niet roepen, mijn vader kon niet meer overeind komen. Wat een toestand! En dat allemaal terwijl ik thee stond te halen. Gelukkig zag een andere patient die toevallig langs de kamer van mijn moeder kwam, mijn vader op de grond liggen en die heeft de verpleging gewaarschuwd. Pffff. Nou papa helemaal van slag, huilen, had pijn natuurlijk. Ze hebben hem toen in de rolstoel gezet, koude doek op zijn hoofd en verder NIETS. En aangezien ik ook geen verpleegkundige achtergrond heb zag ik daar niks verkeerds in. Koude doek leek me prima. Maar mijn vader maakte zich zorgen. Had het over een foto en dat ik mijn zus even moest bellen, dan kon die misschien even kijken. Dus ik belde met mijn zus, legde uit wat er gebeurd was en die zei: de ambulance moet gebeld, er moet een scan komen van zijn hoofd want hij heeft bloedverdunners en pas een tia gehad (oh ja, jemig! hoe kon ik dat nou vergeten). Nou het verpleeghuis was niet bereid om een ambulance te bellen, dat moest de huisarts doen. Mijn zus weer in alle staten. Maar goed, ze heeft de huisarts gebeld (dokterspost dan want weekend) en die hebben mij weer gebeld met vragen over mijn vader. Ze hebben ook mijn vader zelf nog gesproken en daarna besloten dat er een scan moest komen van zijn hoofd. Maar niet met de ambulance. Ik ben zelf gegaan met papa. Maar niet nadat we eerst wat hadden gegeten. Papa een toetje en ik een banaan. Want zo zei de verpleegkundige, het kan best nog wel eens lang duren daar bij de spoedafdeling. Nou daar gingen we dan, voetje voor voetje uit het verpleeghuis en op naar het ziekenhuis. Daar ging het toch best wel snel. De scan was okee en hij mocht godzijdank terug naar het bejaardentehuis als ze hem daar in de nacht om de 2 uur wakker konden maken ivm eventuele bloeding van adertjes (ofzoiets). Mijn vader wilde absoluut niet in het ziekenhuis blijven. Hij is gewoon heel blij daar in het bejaardentehuis, dat merk ik wel aan hem. Dus.....waren we tegen 19.00 uur terug in zijn kamer. Heb ik een kopje thee gemaakt voor hem en broodjes gesmeerd. Daarna nog even terug naar mijn moeder om te zeggen dat alles okee was met papa. Somehow voelde ik aan dat mijn zus wel een uitlaatklep kon gebruiken en ik appte haar of ze het fijn vond dat ik even langskwam om te wandelen of uit te huilen. Dat vond ze fijn. Heb ik daar een soepje gegeten en hebben we tegen elkaar aan kunnen praten over allerlei dingen die mis zijn gegaan in het ziekenhuis en nu ook (weer) in het verpleeghuis. Dat deed haar goed. Mooi! Ik was daarna wel heel laat in het huis van mijn ouders maar allez, dat gaf niet. Bed opgemaakt, gedouched en slapen. Nou ja, slapen ging niet echt goed maar toe maar. Wekker om half acht. Ik zou nl. om 09.00 uur opnieuw naar mama gaan, puur om te checken of het allemaal wel goed ging daar met de verzorging. Ik was er op tijd, de verpleging was met haar bezig. Good! Tijdje gebleven, tot koffietijd, daarna terug naar de flat, koffie gedronken, overhemden en vesten verzameld voor mijn vader, nog wat foto's in de tas gedaan om neer te zetten bij mama en toen naar pa. Daar broodje gegeten en toen terug naar mama. Want die zou in de stoel gezet worden, Wel zo leuk als ze dan iemand heeft om tegen aan te kijken of te praten. O ja, ik had ook een boek meegenomen. Om desnoods uit voor te lezen. Gedaan :-) Vond ze wel leuk!
    En die zaterdag-pechmiddag had ik al paastakken neergezet en papieren eieren geknutseld om erin te hangen. Mama dacht dat het bloemen waren :-) Nou toch een beetje de boel opgefleurd met die paastakken en foto's en nog wat kaarten. Die zitten in een plakboek maar ik heb de vrolijkste in de vensterbank gezet voor de gezelli. Laat het versieren maar aan mij over!

    Tja en toen was het tijd om naar huis te gaan. Moeilijk hoor om afscheid te nemen, best wel.

     



    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl