estrellademar.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Over leven - overleven

    Inmiddels zijn we bijna 3 weken verder sinds dat mama in het ziekenhuis belandde.

    Het zijn hectische weken geweest en nog steeds is het hectisch en vreet het energie van ons allemaal.

    Nadat we dinsdag 7 maart de draad weer oppakten reden we vrijdagmiddag 10 maart opnieuw naar DH, J en ik. J vond het niet zo leuk maar er was geen andere optie. We logeerden bij opa. We waren er rond kwart over vijf. Eten gekookt en daarna piepte ik nog even snel naar het ziekenhuis. J en opa konden wel even alleen blijven. Opa werd die vrijdagavond toen hij naar bed ging niet helemaal lekker. Een grote roep om hulp vanuit zijn slaapkamer. Nou daar lag hij dan, half in pyama, half in kleren in bed. Hij was zooo duizelig en draaierig dat hij er wit van zag. Ik pakte zijn hand, stelde hem gerust en zowaar er kwam weer kleur in zijn gezicht. Yoo wat een schrik toch wel weer. Kort daarna viel hij in slaap. Ik niet. Ik sliep er slecht van. De volgende ochtend durfde hij niet uit bed uit angst weer duizelig te worden. Gelukkig kwam de thuishulp. Beetje gepraat, medicijnen gegeven, geadviseerd nog even in bed te blijven. Ze zou later in de ochtend nog even terugkomen om te kijken hoe en wat. Gelukkig zag ik een tijdje later papa schuifelen in de gang. Hij was opgestaan. Good! En ook nog in de kleren. Top! Dat gaf de burger moed. In ieder geval mij. Ik ben die middag alleen naar het ziekenhuis gegaan. Daarna weer gekookt etc. In de nacht van zaterdag op zondag ook nog een roep om hulp. Ik was erop gespitst. Ik hoor J ook altijd als ze roept. Dus ik vloog uit bed richting papa. Hij had het koud. Ik maakte kruiken, zette de verwarming aan, bleef nog even bij hem totdat ie weer sliep. Zondagochtend vroeg kwam de thuishulp alweer voor de kousen. Elke dag, dat hebben we zo geregeld (maar inmiddels hebben we de tijd verzet naar tussen 9 en 11, veel beter). Op zondag zouden J en ik om 14.00 uur naar het ziekenhuis gaan (bezoekuur) maar mijn zus belde of we vroeger konden komen omdat mama wel graag bezoek wilde. Dus lieten we alles uit ons handen vallen en gingen we om 13.00 uur naar het ziekenhuis. Daarna terug naar opa, even alles inpakken etc en toen gewacht totdat mijn zus opa kwam ophalen om naar het ziekenhuis te gaan. Dat was rond 16.00 uur. Konden wij naar huis. Frietje gehaald voor het gemak toen we weer thuis waren en op tijd naar bed. Moe, echt wel!
    J kon het afgelopen weekend logeren bij een vriendinnetje. Ik ben het weekend (18/19 mrt) alleen gegaan. Op vrijdagavond weg en zondag rond half zes weer terug. Vrijdagavond eerst even langs papa. Daarna door naar mijn zus waar ik sliep. Het leek ons goed om papa in zijn ritme te laten zijn ipv nu weer een loge. Het betekende wel extra op en neer rijden maar toe maar. Zaterdagochtend op tijd op, eerst even naar mama. Dat viel me niet mee, zo kwetsbaar! Daarna naar papa voor koffie, broodje. Toen papa ging rusten ging ik weg op de fiets van mama naar mijn zus. We zouden pyama's gaan shoppen voor mama. Gedaan. Ook nog koffie gedronken samen. Toen gauw terug op de fiets naar pa om hem mee te nemen naar het ziekenhuis. Gedaan. Alleen zat de tijd niet zo mee. Een ander kan wel bepalen dat we tussen half 4 en 4 komen maar ja, soms loopt het niet en voor we het wisten was het kwart over vier. Mama verdrietig, dacht dat papa niet meer wilde komen dus dat werd voor papa alle zeilen bij en voor mij ook wel. We waren laat terug uit het ziekenhuis. Ik moest nog koken maar pa wilde friet. Ik niet. Dat werd dus friet voor pa en ik ging voor mezelf koken. Ik had al boodschappen gedaan. Na het eten nog ff kopje thee en toen terug naar mijn zus om te slapen. En te praten, het werd nog laat ook! De volgende ochtend ging ik pa halen. We zouden koffie doen in het ziekenhuis. Nou ja, koffie, zeg maar gewoon, op bezoek zonder koffie. Mama zat al in de stoel toen we kwamen. Eerst was ik papa nog kwijt ook in het ziekenhuis. Ik had hem afgezet bij het zkh en daarna de auto weggezet. In de veronderstelling dat ie meteen naar mama zou gaan. Maar eenmaal bij mama geen papa. Dat werd zoeken. Gevonden. Hij was eerst naar het toilet gegaan en toen pas met de lift naar boven. Gaat allemaal niet zo snel als je oud bent :-) 
    Na het bezoek aan mama gingen we naar huis. Broodje, koffie! Vooral dat! Pa ging daarna rusten en was het tijd voor mij om afscheid te nemen. Ik ging nog even langs zus en mama en daarna naar huis. J ophalen, zelf nog eten, alle spullen weer uitpakken en pfff kort daarna plat. Slapen. Moe etc.

    En dan nu hoe het met mijn moeder is: nog steeds halfzijdig verlamd. Kan niet veel, zeg maar niks. Ook praten is een probleem, iedereen moet erg zijn best doen om haar te verstaan. Maar ondanks alle ellende houdt ze vol. Ook al heeft ze haar momenten. En wil ze dood. Dat zei ze gisterochtend. Ik wil dood. Hard he, best wel. Maar we begrijpen het wel. Van toch nog wel een kwiek iemand voor haar leeftijd die nog best veel zelf deed, in een klap naar iemand (lichamelijk dan) die afhankelijk is van alles en iedereen: van luiers tot de tillift, van een helpende hand voor het bevochtigen van haar mond tot ........ Dat is moeilijk en dat vindt ze ook heel moeilijk. Ik kan niks! Hartverscheurend is het allemaal. En toch gaat ze stapjes vooruit. Minder hoofdpijn. Minder morfine, meer en langer in de stoel. Wie weet of haar lichaam toch nog een stuk opknapt?. Mijn moeder is de meest sterke vrouw die ik ken. Ze verdient een hele diepe buiging, een hele grote pet die ik met heel veel respect voor haar afneem. 

    Als niet kunnen praten zo lastig is, en schrijven ook niet echt gaat en lezen ook moeilijk is, dan is daar altijd nog: whatsapp! Jawel, ik heb vanochtend een berichtje ingesproken en dat gestuurd naar mijn zus om aan mama te laten luisteren. Zo zijn we toch nog een beetje dichtbij. Vond ze helemaal leuk!

     

     

     


    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl