| |
 |
Verdriet, boos en eten
Relaties | Binnenkant
|
14 Mei 2012 | 21:57:53
|
| Wat een verdriet vanavond. Tjee. Ct ging weg, we zwaaiden hem uit. Het was kwart voor acht. Zullen we nog even kassa spelen vroeg J. Nee. Kleuren dan? Nee meisje, het is al laat. Ja maar ik wil met jou spelen, ik wil iets doen met jou. Ze begon te huilen. En ik kreeg een lading verwijten over me heen. 4,5 jaar jong maar ze weet zich al treffend uit te drukken. Ik wil met jou spelen en jij niet met mij. En je zit de hele tijd met ct te praten. En ik wil ook niet meer naar de overblijf. Ik wil naar jou toe. Ik wil dat jij me komt ophalen. Maar meisje toch, de overblijf is toch best leuk, daar zijn veel kindjes om mee te spelen. Nee en ik wil niet meer naar de overblijf, ik wil naar jou toe, waarom kom je me niet ophalen. Ik wil naar jou toe. Huilend he dit alles. Ik ging er zelf ook van huilen. Shoot! Ze moest eens weten hoe erg ik het vind om maar beperkt tijd te hebben omdat ik moet werken. Ik legde het uit. En jij moet altijd maar werken en centjes verdienen en ik wil naar jou toe morgen en ik ga niet naar de overblijf. En ik ga ook niet naar de bso, ik wil dat je me komt ophalen. Tjee. Nou daar zaten we dan weer, huilend op bed. Nu om een andere reden. En ik wil met jou spelen maar jij niet met mij. En we hebben vandaag helemaal niet met elkaar gespeeld! Wat een verwijten. Men! Ze schrok wel dat ik ook ging huilen. Ze haalde opnieuw de grote beer van de kast. Daarna begon ze nog harder te huilen omdat ze het zielig vond voor mij (dat ik ging huilen). Zucht. Zullen we maar ophouden met huilen vroeg ik. En de knikker beneden uit het rooster gaan halen. Daar begon het eigenlijk al mee. De knikker viel in de convectorput en ik zei haar dat ik die later eruit zou halen. Dat viel dus helemaal verkeerd. Die moest er nu uit en er kwam een heel scala aan redenen voorbij waarom die er nu uit moest. Ik had er niet zo'n zin in en daarom zei ik dat ik hem later eruit zou halen en bij haar bed zou neerleggen. Maar dat was niet goed genoeg dus ongeveer en toen begon het. Nou fijn weer. En we hadden al zo'n leuke middag. Niet. En vanochtend was ik boos. Lekker weer. Ik zat me gewoon kwaad te maken op de fiets over een x liter alcohol en de mogelijke consequenties. Ik was zo kwaad dat ik een mail typte en alsof hij het voelde ging de telefoon. Eigenlijk wilde ik niet opnemen maar ik deed het toch. Ik ben er niet riep ik door de telefoon. Ik ben kwaad over dat gedoe. Het werd weggewuifd, niks aan de hand, ik maakte het wel heel jouke. Na het telefoongesprek heb ik me nog een half uur kwaad zitten maken en toen zakte het. Gelukkig. Afijn, als klap op de vuurpijl van vandaag zei ct vanmiddag doodleuk dat hij beloofd had om eten mee te nemen voor vriendin J en dat hij dus hier ging koken. Zo ongeveer was de strekking. Ik moest er ff op kauwen. Vorige week heb ik ct gezegd dat het heel lastig plannen is met boodschappen als blijkt dat hij een paar keer in de week gaat koken. Dan blijf ik met mn spullen zitten. Dus ik loop al weken ongeveer, zo niet maanden, te schipperen met eten. En als ik ergens zenuwachtig van wordt is het daar wel van. Wat staat er allemaal in de koelkast, wat moet er op, en dan heb ik het net allemaal gepland en dan fietst ct er door heen. Aan de ene kant fijn en lekker dat hij kookt maar als ik ondertussen met mn stuff blijf zitten wordt het toch ietsjes anders. Nou goed ct zei: ga er maar van uit dat ik 2x in de week ook, di en do. Prima, daar kan ik dan op inspelen. Het is maandag hoor zei ik tegen ct. Maar ct is heel sterk he in de zin van bepalend. Zo langzamerhand heb ik niks meer te zeggen over eten en koken. Hoezo eigenlijk niet. Ik was het er niet mee eens. Ik ging koken, er stond nog pindasaus open en er lag nog aubergine en bovendien had ik helemaal geen zin in spaghetti, ik ben niet zo'n spaghetti fan. Wel op de manier zoals ik die maak zei ct. Voor ik het wist zei ik: omdat jij toezegt dat je eten meeneemt moet ik opzij, wat heb ik daar eigenlijk mee te maken? Niet zo vriendelijk maar ik voelde me gewoon overruled. Hallo, ik ben er ook nog! Ik was niet bereid tot enige concessie, echt niet. En nee er werd hier ook niet gekookt, de enige die ging koken was ik. Punt. Het rare is wel, dat ik me er niet gemakkelijk bij voelde. Potdorie. Voel ik me hier weer ongemakkelijk, waarom eigenlijk? Ga jij maar lekker je ding doen en je spullen opmaken die op moeten zei ct toen J en ik naar de supermarkt gingen. Ik wilde nog courgette halen voor bij de aubergine, lekker met tomaat en pindasaus en paprika, helemaal goed. Ik wist niet of ik me nou zwaar in de maling genomen voelde of niet. Ct wilde er ook niet van weten dat ik voor 4 ging koken. Flauw best wel. Hij is niet de enige die lekker kan koken toevallig. Maar goed. En wat ook ongemakkelijk voelde was toen ik vroeg of hij wat wilde drinken. Nee. Omdat ik er wat van gezegd heb? vroeg ik hem. Geen antwoord. Men! Er is echt verschil tussen 2 en een veelvoud daarvan of niet dan maar goed, dat zei ik niet, ik dacht het alleen. Ik ben er kwaad om geweest, heb me echt zorgen gemaakt erover maar dat wil niet zeggen dat het in ene not done is. Kom op zeg. En natuurlijk kreeg ik het terug, omdat ik er wat van gezegd had, maar ja, dat is dan maar zo. Geeft niks. Al met al weer genoeg stof om over na te denken. |
|
|
|
|
Weekend en Maastricht
Relaties | Buitenkant
|
13 Mei 2012 | 22:12:43
|
| Ik heb beneden zitten werken. Ben wel ff naar boven gegaan. Ieder zijn ding, daar komt het op neer. Prima zo. Beter :-) Op zaterdag gingen J en ik op slipperjacht. We zouden eerst naar A maar de tijd vond ik te kort. Toen werd het toch N. Zeiden we hallo bij CT inclusief kus en liepen daarna naar de stad. De slippers die we gezien hadden waren te klein. Tot grote vreugde van J want eigenlijk had ze liever die slippers vanaf maat 30. Dus die werden het. Eigenlijk had ze maat 31 moeten hebben zeg ik later op straat. Ze heeft schoenmaat 29 dus die 30 verraste me eigenlijk al. Maar 31 was eigenlijk beter geweest. Nou ja, toe maar weer. Te laat he, kaartjes er al af enzo want ze moest ze meteen aan. Ik zocht nog een blauw jasje maar vond het niet. Dan niet. We vonden wel nog dvd's. Van de GVR en hello Kitty en dag juf tot morgen. Ook leuk hahahaha. We waren op tijd weer thuis want CT en ik gingen naar Mstrcht, naar een bruiloft van een goede kappersvriend. Ik had er een beetje tegenop gezien. Wie kende ik daar nou helemaal? En ook nog op sjiek, bleh. Nou dat sjiek viel reuze mee, CT had iets voor me gekocht 'om je kledingprobleem op te lossen' zoals ie zelf zei. Gelukkig vond ik het ook mooi dus dat was opgelost. En het andere loste zichzelf ook op want het was gezellig op het bruiloftsfeest. Niet te druk en een hele goede band, niet te hard ook, hoewel mn oren het op een gegeven moment niet meer trokken als er applaus of gegil kwam. Toch maar een keer iets van oordoppen in mn tas stoppen ofzo. Ik wilde dat ik wat had om ze een beetje te beschermen, mn gehoor dan, maar ja dat had ik niet, toiletpapier was ook niet zo'n goed idee. Afijn, mn gehoor hebben het overleefd hahahaha. Ik heb me wel goed gevoeld, ct zag er goed uit. In pak :-) En hij liet zien dat ik zn vriendin ben. Geen reserves, dat voelde kei-goed. We hebben ook gedanst en dat was kei-leuk en mooi en cool en en van alles tegelijk. Ik hield het voor het grootste gedeelte bij water en dat beviel me best goed. Fris-parties zijn helemaal hot nietwaar :-) Tot verbazing van ct want die vroeg telkens of ik geen wijntje wilde. Nee. Op het laatst heb ik 1 glas rode wijn gedronken. De 2e werd me ongevraagd aangereikt en is grotendeels blijven staan omdat kort daarna het feest was afgelopen. Tegen kwart over twee in de nacht waren we op onze hotelkamer. Het was mooi geweest. Eigenlijk had de avond wel een mooi slot verdiend in de zin van s. Maar het werd het niet. To be honest, ik durfde het niet aan, ik had in mijn ogen veel biertjes voorbij zien komen en nou ja, goed beschouwd ging het ook gewoon niet. Punt. Afijn, ook hier geldt, ieder zijn ding verder. Hoe moeilijk ook dat wel. Met J is alles goed gegaan, ze heeft het prima gedaan, een nachtje met haar oppas zoals ze dat zelf dan zegt hahahaha. Mijn oppas blijft slapen zei ze :-) Voor nu en nog eens. De rit naar mstrcht maakte de nodige herinneringen los. 5 jaar geleden in maart was ik in mstrcht, zwanger en al. Ik had er een mooie tijd ondanks dat ik me toen alleen heb gevoeld in het zwanger-zijn. Tegelijkertijd heeft me dat enorm sterk gemaakt. Ik ga het allemaal in mn eentje doen! |
|
|
|
Beetje rare situatie
Persoonlijk | Buitenkant
|
11 Mei 2012 | 21:15:56
|
| Boven ligt een naakte man in bed. Hij kijkt tv. Eerst zat ie nog beneden terwijl ik J naar bed bracht. Halverwege de zang/voorleessessie kwam ie naar boven. Sprong onder de douche, dook in bed en zette de tv aan. Hoorde ik terwijl ik aan het zingen was. Toen J in slaap was, dacht ik, tja wat nu? Ik weet niet wat ik ermee moet. Ik heb geen zin om nu al naar bed te gaan en wil al helemaal geen tv kijken. Wat wordt er verwacht, of wordt er niks verwacht? En waarom zegt ie niet even iets en doet ie maar gewoon? En waarom hik ik daar tegen aan? Vragen he. Nu nog de antwoorden. Ik voel me een beetje ontheemd in mn eigen huis en vraag me af of dat de bedoeling is. |
|
|
|
Alweer feest: nu allebei
Persoonlijk | Buitenkant
|
11 Mei 2012 | 09:10:54
|
Ik werd vannacht wakker. Badend in het zweet. BAH! Zelfs mn onderlaken vertoonde her en der natte plekken en het dekbed ook. Getsie. Ik had 2 dagen geleden alles schoon erop gelegd. Zucht. Afijn, dat werd dus uit bed, dekbed opengeslagen om te drogen. Wat nu? Aan de kant van CT gaan liggen of toch maar naar de zolder? Het werd de zolder. Ik liep naar J en zei tegen haar: J ik ga op zolder slapen, ga je mee. Somehow hoorde ze me. Ze knikte dat ze mee ging. Okee, kom maar dan. Ik sloeg haar dekbed open en guess what: zij was ook nat, en haar dekbed ook. Wat een feest weer. Kom maar gauw mee zei ik en dirigeerde haar naar de wc, alles uitgedaan etc.. Kwam me zomaar bekend voor, dat hadden we eerder deze week ook al gedaan. Daarna naar de zolder. Het duurde even voordat ik in slaap kon vallen. Waar zou dat zweten aan liggen? Knoflook? hormonen? En waarom plast J in haar broek terwijl ze voor het slapen gaan nog naar de wc was geweest? I do not know, het zal er wel bij horen allemaal. Anyway, de wasmachine is er goed voor. Toen vanochtend de wekker ging, sprong ik uit bed om hem aan te zetten vanwege J haar bedspullen. J sliep nog dus ik liep zonder iets te zeggen naar beneden. Fout! Toen ik beneden was en net alles in de wasmachine had gestopt hoorde ik haar hard huilen via de babyphone. Ik liep naar boven en daar stond ze helemaal verward en verloren te huilen. Meisje toch! Die had mij niet gezien toen ze wakker werd en was in paniek naar de 1e verdieping gegaan om te kijken of ik daar was. Ik tilde haar op, nam haar mee naar de zolder, nog ff lekker in bed samen en toen was het al snel weer goed. Gelukkig maar. Weet je nog wat je moet doen als er iets met mij gebeurt? Heel hard gillen zei ze. Nee. Wat moet ik dan doen? Ik vertelde haar dat ze mijn mobieltje moet pakken en liet haar zien hoe ze bij het nr. van CT komt. Die moet ze dan bellen. Ze kan ook naar de buurvrouw lopen en daar aanbellen. Ze weet hoe de deur open gaat. Voor de you never know what happens situatie. Beetje luguber misschien maar beter voorbereid dan niet, ja toch, hoe klein ze ook is. |
|
|
|
Tekening
Kinderen | Buitenkant
|
11 Mei 2012 | 00:02:44
|
| We gingen gister na het eten nog ff kleuren, J en ik. Ik maakte 2 rondjes bovenop elkaar. Het lijkt wel een sneeuwpop zei J. En: er moet nog een 3e rondje bij anders is ie niet echt. Okee, doe jij maar. Ze tekende er een 3e rondje bij. En een hoed. Die tekende ze ook. Het leek wel een sinterklaas hoed. De sneeuwpop kreeg ook voeten, schaatsvoeten. Ik maakte er grotere schoenen van maar dat was helemaal fout. J barstte in huilen uit. Je hebt hem lelijk gemaakt en nu moet ik een nieuwe maken huilde ze. Ik herstelde het door in de grotere schoenen allemaal rondjes te tekenen. Nu lijkt het net of hij op kiezelstenen staat zei ik tegen J. Maar ze wilde er niks van weten en huilend pakte ze nieuw papier uit de printerbak. Ze was helemaal boos en huilend kwam ze weer op schoot zitten, mij verwijtend dat ik de tekening verprutst had. Ik maakte een boom bij de sneeuwpop. En een zonnetje. Langzaam begon ze weer interesse te tonen en zakte haar boosheid. Wat moet er nog meer bij? Bloemen? Ja! En een eendje. En water. J maakte het water. En visjes die kon ze ook tekenen. Goed zeg! En er kwamen vogels bij. En hartjes. En nog een boom. En een molen. Wat een feest. In ene was de verprutste tekening zo mooi geworden dat ze hem opgehangen heeft in haar slaapkamer :-) |
|
|
|
Mijlpaal
Kinderen | Buitenkant
|
07 Mei 2012 | 09:28:20
|
We gingen vanochtend naar de dokter. Naar dokter T. Geen idee wie dat is, we hebben hem nog nooit ontmoet. Zo vaak komen we niet bij de dokter :-) Ik vind het spannend zei J. Nou ik ook wel, ben benieuwd wie de dokter is. Toen we bij de praktijk kwamen zei J: ik ben hier wel eens geweest, toen met je been (dat was toen ik met mn rug zat en de dokter mijn been omhoog duwde om te checken hoe erg het was, waarop ik een grote gil niet kon onderdrukken). Ja, toen zat ik met mijn rug inderdaad. Eenmaal binnen zagen we een man. Zou dat de dokter zijn? J haalde haar schouders op. Ik weet het niet. Maar het was de dokter inderdaad. Hij liep op ons af en zei: J kom maar mee. Hij gaf mij en J een hand. J had een tekening voor hem mee. En die gaf ze aan hem. Stoer, echt wel. Ik liet J vertellen waar ze voor kwam. Voor mijn nek zei ze. Wat is er met je nek? Er zitten bobbels in. Okee, nou dan moeten we maar even kijken he, kom maar mee. In de onderzoekkamer zag ze het bed. Daar ga ik niet op liggen zei ze. Nee, dat hoeft ook niet, kom maar staan. En zowaar, ze liet hem rustig in haar nek voelen. Lijkt wel massage zei ze (doet CT vaak bij haar en dan schatert ze het uit). Je hebt koude handen zei ze vervolgens. De dokter vertelde dat hij net van buiten kwam. Hij voelde ook nog even onder haar oksels. Ja er zitten bobbels maar niet dusdanig verontrustend dat er verder onderzoek nodig is. Ik had J voorbereid op een buisje bloed voor het geval dat en ook omdat ze de laatste tijd in de loop van de dag een dutje doet. Maar dat hoefde dus niet. De dokter vond (en checkte dat ook bij mij) dat ze er goed en levendig uit zag :-) J was heel onbevangen met die stralende ogen van dr. Ben trots op dr hoor. Vind het een mijlpaal dat we zonder huilen en zonder kadootje in het vooruitzicht gewoon bij de dokter zijn geweest. Top! Hij deed het ook erg goed qua benadering, dokter T. Maar daar staat hij om bekend, vandaar ook dat ik gekozen heb voor deze dokterspraktijk. Hij liet weten dat als er bobbels groter werden dat ik dan terug moest komen, maar ja, dat vind ik best wel lastig. Daarom stelde hij voor om 1x in de zoveel tijd ff langs te komen, dan doen zij wel even controleren of alles nog okee aanvoelt.
Mijn dag begon trouwens al vroeg. Rond 4.15 uur. Mama? Ja? Ik heb in mijn broek geplast. Okee, ik kom eraan. Vervolgens werd het: kind alles uit laten trekken (nat tot op haar hemd), onder de douche gezet, schone kleren aangetrokken, in mijn bed gelegd, haar bed afgehaald, alles in de wasmachine geduwd (de wasmachine is 2x aan geweest), weer in slaap proberen te komen, op tijd opstaan vanwege de dokter, was ophangen, brood klaarmaken, douchen (ik) aankleden (allebei), zorgen voor iets te eten, tassen inpakken. Et voila, zaten we op toch maar mooi op tijd bij de dokter. En nu op kantoor :-)
|
|
|
|
Leven
Persoonlijk | Binnenkant
|
06 Mei 2012 | 14:32:38
|
| In principe is ieder mens sterk genoeg om zijn leven te dragen. Dat werd zomaar (nou ja niet helemaal, het ging over emotie en van emotie naar depressie en van depressie naar een mening dat ieder mens sterk genoeg is om zijn leven te dragen) ons gesprek via de msn. Tja en hoe dan te kijken naar het leven van mensen dat het heel zwaar hebben en 'er aan onderdoor gaan' in de zin van psychisch en lichamelijk zo ontwricht zijn dat ze op straat leven en uit de prullenbak eten. Om maar iets te noemen---------------------
Misschien ligt hier, in de tekst hieronder, een soort van antwoord in verscholen? En zo ja, hoe verantwoordelijk ben ik dan ook zelf voor wat er met een ander gebeurt? Als werkelijk alles met elkaar samenhangt en mijn gedachten alleen al effect hebben op een of misschien wel 100 anderen, of nog erger dan vind ik dat best wel scary. Maar tegelijkertijd: als dat een kans is om anderen te helpen inclusief mezelf, in positieve zin dan, waarom komen er dan niet alleen maar positieve en mooie en lieve gedachten?----------------------
Wat rondgaat komt vroeg of laat weer terug door Eloise Hart---------------
Het besef dat wat we in de vorm van gedachten en daden uitstralen onherroepelijk zal terugkomen, stimuleert ons te doen wat juist is om ons leven en ons lot te verbeteren. Zoals de boeddhisten en christenen verklaren:--------------
Alles wat we zijn is het gevolg van wat we hebben gedacht: het is gebaseerd op onze gedachten, het is gevormd door onze gedachten. Als iemand spreekt of handelt met een slechte gedachte, volgt lijden hem zoals het wiel de voet volgt van de os die de wagen trekt.-----------
. . . Als iemand spreekt of handelt met een zuivere gedachte, volgt geluk hem als een schaduw die hem nooit verlaat. – Dhammapada 1:1-2-------------------------------
Want iedereen zal zijn eigen last dragen. . . . Want wat een mens zaait, zal hij ook oogsten. Want wie op (de akker van) zijn eigen vlees zaait, zal uit het vlees verderf oogsten; maar wie op (de akker van) de Geest zaait, zal uit de Geest eeuwig leven oogsten. Laten we niet moe worden goed te doen: want wanneer het eenmaal tijd is, zullen we oogsten, als we niet verslappen. – Paulus aan de Galaten 6:5,7-9-----------------------------
In feite geeft iedere religie dit idee, maar blijkbaar zijn er maar weinig mensen die het begrijpen of accepteren. Toegegeven, karma is een ingewikkeld onderwerp en er blijven veel vragen over: Wat is karma precies, en hoe werkt het? Is het mogelijk, of moeten we proberen aan ‘slechte karmische toestanden’ te ontkomen? En waarom is karma een barmhartige wet genoemd?-----------------------------
Ten eerste heeft karma vele aspecten en is op veel niveaus werkzaam. Het woord is afgeleid van de werkwoordswortel kri, die ‘doen’ of ‘handelen’ betekent en duidt op handeling; en handeling – wat door begeerte gevoede beweging is – brengt steeds weer heelallen en al hun bewoners tot aanzijn, en bezielt ze door hun voortdurende bestaanscyclussen heen.---------------------------
Hoe werkt karma? De filosofische geschriften van de jains uit het oude India geven daarop een treffende toelichting. Ze zeggen ons dat wanneer een bewust wezen intense gevoelens of gedachten wenst of tot uitdrukking brengt, hij zijn natuur openstelt voor een instroming van ‘karmische atomaire materie’. Deze etherische substantie vermengt zich en reageert vervolgens met de karmische moleculen van en rondom zijn wezen en brengt verzamelingen etherische deeltjes voort die òf onmiddellijk zijn visie kleuren en verduisteren, òf zich hechten aan de omhulsels van zijn ziel en als zaden latent blijven tot geschikte omstandigheden ervoor optreden om zich te ontwikkelen en in zijn leven tot uitdrukking te komen.------------------------------
Bijvoorbeeld, de hevige toorn of angst die iemand tot het plegen van een moord brengt, trekt duister, zwaar en ontwrichtend karmisch materiaal aan dat neerslaat op zijn ziel als een ‘cocon van een zijderups’, en verduistert en belemmert de stroom van zijn verstandelijke, emotionele en fysieke krachten zodat zijn beoordelingsvermogen wordt geblokkeerd en aangetast. Zulke karmische obstakels kunnen levens lang vastzitten en iedere incarnatie belasten met handicaps en problemen, tot de moordenaar in actie komt om deze bezinksels op te lossen en ze te vervangen door andere die helder en harmonisch zijn.-----------------------------------------
Heldere en weldadige neerslag ontstaat daarentegen door vriendelijke en deugdzame gedachten die zowel afzender als ontvanger ten goede komen, omdat ze transparant en licht in gewicht zijn. Die zuiveren daarbij onze natuur, zodat ons beoordelingsvermogen helder is en we niet alleen in staat zijn te zien wat waar is, maar we ons ook mooi en met begrip kunnen uitdrukken.-------------------------------
Bovendien blijven deze karmische verzamelingen na de dood bestaan en brengen latente karmische mogelijkheden over naar toekomstige incarnaties. Zo zijn we onze eigen erfgenaam, want bij iedere nieuwe geboorte zijn we lichamelijk, psychisch en geestelijk het eindresultaat van de factoren die we in het verleden hebben verworven. Zo werkt karma tegelijkertijd op alle niveaus van onze natuur.-----------------------
Hebben we niet allemaal een verheffende invloed ondervonden wanneer we nadachten over iets geestelijks of wanneer we iets onzelfzuchtigs en vriendelijks deden? Ook al weten we weinig over onze geestelijke natuur of haar activiteiten, we nemen in dergelijke gevallen aan dat we ons door haar invloed prettig voelen. Traditionele genezers hebben dit altijd al geweten; en ook artsen schrijven tegenwoordig steeds vaker liefde en meditatie voor bij allerlei mentale en fysieke ongemakken.-------------------------------------------
Deze karmische wisselwerking door heel onze veelvoudige natuur heen is het duidelijkste op het psychomentale vlak waar ons menselijke bewustzijn is geconcentreerd. Vandaaruit ontwikkelen we voortdurend karmische energie-substantie die verderstroomt en alle delen van onze constitutie (en die van anderen) beïnvloedt.---------------------------
Als we nadenken over deze karmische wisselwerking tussen ons lichaam, onze ziel en onze geest, en al hun samenstellende delen, beginnen we ons ervan bewust te worden dat we niet een verzameling aparte onderdelen of op zichzelf staande wezens zijn, maar een eenheid die gezamenlijk werkt en lijdt, zoals de leden van een gezin, een gemeenschap of land voordeel hebben van of lijden door het karma dat door ieder individu wordt ontwikkeld. Dit doet ons denken aan het advies van de leraar van H.P. Blavatsky:-------------------------
Denk niet altijd aan uzelf en vergeet niet dat er ook anderen zijn; want u heeft geen eigen karma, maar het karma van ieder is het karma van allen. – Echoes of the Orient, 1:482------------------------
Inderdaad kan één vriendelijke gedachte onze natuur openstellen voor zegeningen die misschien zo uitwaaieren dat ze duizenden ten goede komen. Eén onvriendelijke gedachte kan een virus aantrekken dat niet alleen ons gestel vergiftigt, maar zich naar anderen verbreidt die er karmisch vatbaar voor zijn. Weer een andere gedachte kan het gedrag van honderden beïnvloeden en hen keer op keer weer terugvoeren naar het gebied waar ze zijn gezaaid. Voor niemand die erbij is betrokken is ontsnapping mogelijk; vroeg of laat zal de uitgeoefende energie weer terugkeren wanneer omstandigheden en middelen gunstig zijn. Misschien levens later zullen aan de oorspronkelijke deelnemers gelegenheden worden geboden, zodat hun onafgedane zaken kunnen worden voltooid.-------------------------------------------------
Er zijn mensen die denken dat karma wordt toegediend door een christelijk soort god die de goeden beloont en boosdoeners straft. In werkelijkheid maakt iedereen zijn eigen karma: we zijn ons karma. We belonen en straffen onszelf; elke gebeurtenis en iedere omstandigheid waarin we ons bevinden is het gevolg van oorzaken die we in het verleden hebben gelegd. Dagelijks zien we hoe liefdevolle gedachten en daden ons gelukkig en gezond maken; laagstaande en zelfzuchtige gedachten en daden maken ons en de mensen om ons heen ziek en neerslachtig, waardoor ze zich boos of angstig van ons afwenden. H.P. Blavatsky gaf hiervan een fraaie omschrijving:-----------------------------
Maar er is werkelijk geen ongeval in ons leven, geen ongeluksdag en geen tegenspoed, die niet kan worden herleid tot onze eigen daden in dit of in een ander leven. Als men de wetten van harmonie overtreedt . . . moet men erop zijn voorbereid tot de chaos te vervallen die men zelf heeft voortgebracht . . . . Karma-Nemesis is niets anders dan het (geestelijke) dynamische gevolg van oorzaken die zijn voortgebracht en krachten die tot activiteit zijn gekomen door onze eigen daden.
– De Geheime Leer 1:714-5---------------------
Eigenlijk is karma niet goed en niet slecht, zoals we vaak denken. Daarom zegt William Q. Judge:-------------
Goed karma is die handeling en gedachte die het hogere zelf tevredenstelt. Daarom kunnen verdriet en pijn en straf goed karma zijn. Slecht karma is die handeling en gedachte die het hogere zelf niet welgevallig zijn. Daarom zijn alle zelfzuchtige handelingen, hoe verheven en ogenschijnlijk deugdzaam die ook zijn, slecht karma, want het hogere Zelf wenst dergelijke handelingen niet voor zichzelf.
– Echoes of the Orient, 2:335----------------------------
Met andere woorden, goed karma is dat wat gelegenheid biedt voor groei, voor het ontwikkelen van de eigenschappen die ons zullen helpen de negatieve krachten die we in het verleden uitzonden om te zetten of harmonisch te maken. Voor dit doel gaven de Grieken de raad: ‘Heet een vreemdeling die aan uw deur komt welkom. Hij is misschien wel een god in vermomming’. Dat wil zeggen, verwelkom wat er ook komt als een kans en doe dan uw uiterste best.------------------------------------
Hier begint de rol van de vrije wil. Hoewel ieder wezen over een beetje vrije wil beschikt, kunnen wij, omdat we allerlei ervaringen hebben doorgemaakt, kiezen of we tegen iemand uitvaren die ons beledigt, of proberen hem te begrijpen en te helpen, want we weten dat ons handelen ofwel de lasten zwaarder zal maken die hij en wij hebben te dragen, dan wel ons beiden zal bevrijden van verdere verwikkelingen.----------------------------------------
Betekent dit dat we de boosdoener ongestraft moeten laten? Is het niet onze plicht erop te letten dat er recht wordt gedaan en dat wij en anderen worden beschermd? Zulke vragen vereisen nadere beschouwing. Laten we, om orde op zaken te stellen, bedenken dat hoewel zijn en ons karma los van elkaar staan, ze zich toch met elkaar vermengen wanneer we elkaar beïnvloeden, vooral als er emoties worden opgewekt en we elkaar van iets betichten, veroordelen of kwetsen. Maar als we ervoor kiezen ons rustig en onpartijdig te gedragen, brengen we niet alleen de weegschaal in evenwicht maar zullen we elkaar levens lang voordeel bezorgen.-----------------------------------------
Dit werpt de vraag op of het verstandig is een gunstige gelegenheid op te geven die misschien wel een aantal levens in ontwikkeling is geweest. Ook nu kunnen woorden van wijzen ons misschien helpen om antwoorden te vinden: ‘Niemand heeft een last die zwaarder is dan hij kan dragen’. ‘Hoe sterker de mens, des te groter zijn beproevingen’. ‘Alles wat zich voordoet is een kans om zich te verbeteren’. De dagen die in duisternis lijken gehuld, zijn ongetwijfeld die van verpoppingsstadia waaruit onze ziel sterker en wijzer tevoorschijn zal komen – als we niet verslappen.-------------------------------------
Laten we bovendien in gedachte houden dat absoluut niets ons kan treffen dat niet bij ons hoort. Niemand zal worden gewond bij een vliegtuigongeluk of door een brand of een aardbeving als dat niet zijn of haar karma is. Dit idee om de toekomst zonder angst tegemoet te treden, wordt in de Bhagavad Gita (Hfst. 2) naar voren gebracht in het advies van Krishna aan zijn leerling Arjuna die, staande op het slagveld, weigert te vechten uit vrees dat hij verwanten en vrienden zou doden. Krishna vertelt hem dat niets kan worden volbracht door niet-handelen en dat de weg naar het slagen in een onderneming ligt in het verrichten van zijn plichten met bedwongen hartstocht en met het hart gericht op toewijding aan het allerhoogste. Zo iemand is niet gehecht aan de vruchten van zijn handeling, wordt niet beïnvloed door gedachten aan genot of pijn, winst of verlies, overwinning of nederlaag, omdat hij weet dat karma in iedere situatie gerechtigheid zal verschaffen. De jaïns zouden misschien zeggen dat zo iemand de heldere karmische substantie tot zich trekt die iedereen geluk brengt.--------------------------------------
Soortgelijke ideeën worden aangereikt door Bo Lozoff; zijn boeken hebben gevangenen in de hele wereld geholpen. Hij verklaart daarin dat het feit dat ze in de gevangenis zitten niet alleen het gevolg hoeft te zijn van het misdrijf dat ze hebben gepleegd; in diepere zin is het hun karmische gelegenheid om oude schulden af te doen, dichter bij de waarheid te komen en hun werkelijke zelf te vinden. Hij wijst er verder op dat, omdat het gevangenisleven zo intensief, zo negatief en moeilijk is, het kansen biedt om oud karma in korte tijd weg te werken, wat anders eeuwen zou vergen. Voor Lozoff is karma een combinatie van ‘schulden en kansen’, waarbij ‘schulden’ zijn wat we aan anderen verplicht zijn, en ‘kansen’ situaties waarin we conflicten kunnen oplossen om daarna verder te gaan. Als we daarover nadenken, beseffen we hoe rechtvaardig en barmhartig karma is. Wat zou van meer mededogen getuigen dan de kans te krijgen om oude misstanden recht te zetten en daarbij geestelijk te groeien? Dit is vooral waar met betrekking tot reïncarnatie. Bij iedere geboorte komen we het leven binnen beladen met de bagage die we in het verleden hebben ingepakt – zonder herinnering aan de inhoud ervan en aan de prijs die we ervoor hebben betaald. Zo zijn we in staat wat er komt met hoge verwachtingen tegemoet te zien, ons er helemaal aan te wijden en hopelijk pijnlijke zaken om te zetten in zegeningen, en mislukkingen in successen.-------------------------------------------------------
Een ander meedogend aspect van karma is hoe vaak het onze wensen in vervulling laat gaan. Als we bijvoorbeeld zouden wensen dat men van ons houdt, dan bevinden we ons misschien in omstandigheden waar liefde nodig is. Door te geven ontvangen we. Zouden we een goede zanger of kunstenaar willen worden, of rechtschapen, vriendelijk en geduldig willen zijn, dan zullen er omstandigheden ontstaan waarin we kunnen worden wat we verlangen. Maar hiervoor zullen we, zoals goud, in het vuur worden getest. Om deze reden beschouwen boeddhisten tegenslagen als zegeningen, en geboren worden in armoede en verwaarlozing als een zeer gewenste geboorte als deze de gelegenheid biedt anderen te helpen. Zulke omstandigheden zijn de ‘schulden/kansen’ waarover Bo Lozoff spreekt, die niet als bestraffing komen, maar als leerzame hulp. Ontwikkeling betekent het ontvouwen, het openleggen van de rijkdom die we in onze ziel hebben opgeslagen. Dit is het goede of geestelijke karma waaruit we kunnen putten om ons leven te hervormen en allen te zegenen die we met onze liefde omringen.--------------------------
http://www.theosofie.net/sunrise/sunrise2000/janfeb2000/rondgaat.html
|
|
|
|
Prietpraat
Kinderen | Buitenkant
|
06 Mei 2012 | 12:46:30
|
| Paar dagen geleden lagen we samen in bed, j en ik. Ik weet niet meer wat de aanleiding was maar we kregen het over de kleur van onze ogen. Ik vroeg aan haar wat voor kleur ogen heb ik?. Groen zei ze. En wat nog meer? Weet ik niet zei ze. Kijk eens goed zei ik toen. Ze keek naar mijn ogen en zei: jij hebt paardebloemen in je ogen! :-)
Donderdag waren we op de fiets met oma, j zat achterop bij mij. We kwamen langs een grote boerderij (soort buurthuis) en er kwamen veel mensen uit. J zag het en zei: die hebben veel visite! :-)
Ik ben niet de enige met paardebloemen in mijn ogen. Ct heeft ze ook en oma en mijn zus hahahahah.
|
|
|
|
Zij
Kinderen | Buitenkant
|
29 April 2012 | 23:37:19
|
| Zij. Ze ligt zo mooi te slapen in het grote bed. Op haar rug met haar armen omhoog-opzij. Zoals ze vroeger deed als baby. In alle vertrouwen en rustig in en uit ademend. Vanavond vroeg ze: Mama? Ga je nooit meer weg? Gister na het avondeten vroeg ze het ook al. Nee, meisje ik ga nooit meer weg. Ook niet als ik met CT ben? Ct heeft maandag een dagje met haar doorgebracht omdat ze nog herstellende was een weekendje ziek. Ik legde uit dat ik moet werken en dat ik dan wel weg ben. Gister vroeg ze het nav het idee om naar de majoorskerk te gaan. Mama, als we naar de majoorskerk gaan, ga jij dan weg? Nee meisje dan ga ik niet weg. Ga je nooit meer weg? Nee meisje, ik ga nooit meer weg. Niet dat ik ooit weg ben geweest in mijn optiek behalve natuurlijk als ik moet werken of als ik een vergadering heb of een avondje uit ga. Zij. Die zich tegen me aanstort als ze me kwijt is in de supermarkt en me daarna weer vind. Zij die me enthousiast helpt in de tuin met het onkruid en en passant ook het onkruid bij de buren meeplukt: Kijk eens mama hoeveel ik heb. Zij. Zoals ze gister liep te doen met haar opschrijfboekje, geweldig. Ze liep er mee in de rondte, af en toe schrijvend. Voet op een paaltje zodat ze het boekje op haar knie kon leggen. Af en toe opkijkend en zwaaiend naar mij met die stralende ogen van haar. Ik heb mezelf getekend zei ze en liet het resultaat zien. Een poppetje met heel veel krullen, lange krullen hahahaha. Zij. Die zo onbedaarlijk kan lachen dat ze er pijn in de buik van krijgt. Om mij notabene :-) Zij. Met haar grote eigen wil, haar vrijmoedigheid, openheid, aanhankelijkheid. Zij. Die daar zo mooi ligt te slapen in het grote bed. We hebben nog kaartjes geschreven voor de baby. Het werden er twee. Een voor P en een voor E. Ik schrijf dat ik vandaag niet kom zei ze. Later vergat ze dat weer. E kreeg er nog mooie hello kitty stickers bijgeplakt. Vanmiddag las ik in het bulletin van het LdH hoe de baby heet. Ik vertelde het aan J. Ze herhaalde de naam goed. Verder gaf ze geen enkel signaal dat ze de baby wilde zien. Vanochtend had ik haar al verteld dat er een baby was gekomen. Ze gaf er weinig reactie op. Gister vroeg ik haar of ze het moeilijk vond om over papa te praten. Ze knikte. Ik weet zeker dat ze hem lief vind. En andersom is dat ook zo, dat weet ik ook zeker. We gaan het zien allemaal, wat de komende tijd gaat brengen. |
|
|
|
Weekend, vakantie, baby
Punt-nl | Buitenkant
|
28 April 2012 | 22:32:25
|
| Om maar met het laatste te beginnen: ik las zojuist in mijn mail een berichtje van de majoor dat er bij E een baby is geboren in de nacht van do op vrij. Ik heb een gelukwens per sms verzonden. Wij hebben sinds vrijdagmiddag vakantie. Super fijn, echt wel. J en meisje E (ander meisje he, eentje uit haar klas) wilden met elkaar spelen gistermiddag. Dat ging goed, al kon ik zien dat J bij vlagen moe was. Dan pakt ze pip en de duim gaat in de mond. En snel in de huilstand is ook een teken aan de wand. Maar het ging. Nog ff naar de bibliotheek geweest met zn 3, dat was leuk. Meisje E heeft ook een paar boeken mee via het kaartje van J. Ze was helemaal blij. En wij hebben ook weer nieuwe boeken om voor te lezen, errug leuk. Het weggaan naar opa en oma blijft op de woensdag staan. We gaan via U want, jawel, ik heb de blauwe laarzen gevonden die ik zo graag wil hebben. Ze houden ze voor me vast, echt super gaaf. Nou en aangezien we toch langs U komen, kunnen we beste even afslaan richting laarzenwinkel, niet waar, daar hoef ik dan niet apart voor te rijden. Dus dat vind ik wel een leuk vooruitzicht to be honest. En vandaag hadden we een gezellige dag. Uit bed meteen onder de douche dat scheelt echt super veel tijd. We hebben wel tijd genoeg vanwege de vakantie maar tjonge vaak staan we zo in de slow motion mode dat de ochtend al voorbij is voordat ik het in de gaten heb. Dus nu waren we rond 9 uur gedouched en al beneden en konden we tegen half elf de auto in stappen naar H. Ff wat dingen terugbrengen die leuker leken dan ze waren. J wilde haar fietsje weer mee, nou was ff gezellig. Daarna terug naar huis, J viel onderweg in slaap, heb ik haar een uur laten slapen en daarna zijn we naar N gegaan. De winkel was dicht zagen we. Ik belde meisje M en die vond het leuk om even koffie te gaan drinken dus dat hebben we gedaan met zn 3. t was goed weer, droog en een beetje zwoel. Konden we mooi op het terras zitten. Daarna belandden we samen met H op het terras van de kroeg en dat was ook gezellig. Weer thuis heb ik eten gemaakt en dat ging er goed in. Gister trouwens ook al. Vanochtend ging er binnen no time een broodje met chocopasta naar binnen en vanmiddag was het ook geen probleem met een broodje worst en tomatenketchup. J houdt wel van tomatenketchup. Ze had het er al over dat ze een broodje tomatenketchup mee wil naar school. Dacht het niet :-) Vanochtend zag ze een trainingspak bij de A. Dat had ik de vorige keer ook al gezien maar nu kwam ze er zelf mee aandragen. In het paars. Kei leuk, echt wel, t staat haar reuze goed. Nog een paar leuke t-shirts erbij: hardroze en paars en een soort rozerood. Allemaal met prints erop, helemaal leuk. Vond J ook. Als ze enthousiast knikt weet ik dat ik het kan kopen :-) Het trainingspak moest natuurlijk meteen aan. En morgen wil ze het ook weer aan zei ze tijdens het pyama aan doen. Morgen kijken we wel wat we doen, misschien is het weer voor de speeltuin hier of ff verderop. Maar eerst wil ik wat in de voortuin doen, hard nodig. Vanochtend nog een sms van ct. Ik word niet vergeten, echt niet. Tot mn eigen verrassing. Gister ook een sms en telefoon. En donderdag een paar keer een sms over het verloop van zijn reis en ook nog telefoon. Toe maar weer. Zei ze enigszins cynisch. Van de week vroeg ik aan ct of we maar uit moesten gaan van radiostilte. Hij wist ook niet precies of hij internet had enzo. Anyway van mijn kant uit hoefde hij niet veel te verwachten, niet uit desinteresse maar meer uit zelfcomfort. Ik kan het veel beter handelen als ik zelf geen sms stuur. Want ik ken mezelf, als ik een sms stuur verwacht ik op zn minst een antwoord terug. En als ik dat dan niet krijg word ik na verloop van tijd lichtelijk verontwaardigd (hij kan toch wel ff terug smssen) en niet zo vrolijk. Dus om dat nou te voorkomen doe ik zelf ff niks. Tragisch niet waar. Behalve als hij zelf smst hoor, dan stuur ik een berichtje terug. En ik moet zeggen: gewoon door dit fenomeen te onderkennen en te uiten, is het al veel minder waar. En dat kunnen handelen valt ook reuze mee. Ik kan veel tijd geven aan J en ik doe gewoon mn eigen ding. Doe ik hopelijk anders ook wel maar toch is het anders, rustiger. En dat laatste komt omdat ik weet waar ik aan toe ben. Hij is er niet. Punt. Voor de maandag moet ik dat maar weer afwachten. Komt hij nog langs of niet en zo ja hoe laat dan etc. |
|
|
|
|
|
